Je geld of je leven!

Ik kijk niet veel tv. In principe heb ik zelfs geen tv, al kun je natuurlijk tegenwoordig veel op ‘het tweede scherm’ aanschouwen. Maar soms is er een serie die me een tijdje helemaal in beslag neemt. De afgelopen weken was dat ‘La Casa de Papel’. Deze serie moet je zien, en wel om de volgende redenen. Ten eerste is het een Spaanse productie, en die Spanjaarden weten wel zeker hoe ze tv moeten maken. Een groot deel van de acteurs praat ook nog eens met zo’n heerlijke harde Madrileense tongval en tja.. hombre.. me derrito (ik smelt). Ten tweede is het gewoon een onwijs spannende en verslavende serie. Maar tenslotte, kijk deze serie omdat er een interessante economische paradox in zit: kun je een bank beroven zonder van iemand te stelen?

casadepapel

Continue reading “Je geld of je leven!”

De economie van onsterfelijkheid

Wat zou jij doen als je onsterfelijk was?[1] Een interessante vraag voor een goed gesprek bij de borrel. Iedereen kan wel een paar sprookjes of stripverhalen opnoemen waarin wordt gestreefd naar onsterfelijkheid. Toch lijkt onsterfelijkheid mij, als econoom en persoonlijk, een pure bron van ellende. Tegelijkertijd bracht het nadenken over dit onderwerp me wel tot een paar nieuwe inzichten.

Continue reading “De economie van onsterfelijkheid”

De Kerstgedachte

Een lange tijd zonder blog, een paar onafgemaakte drafts gaven me een onbevredigend gevoel en de drukte van de afgelopen maanden liet geen ruimte om iets te schrijven waar ik echt tevreden mee was. Nu het dan ‘kerstvakantie’ is krijg ik net als velen de melancholische neiging om terug te kijken, te reflecteren en te romantiseren. De feestdagen zorgen bij velen voor een opleving van filantropische gevoelens. Nu het CPB publiceert dat Nederland zich voor het eerst sinds jaren in hoogconjunctuur bevindt en dat de economische groei zich ook in 2018 zal voortzetten voelt men: ik moet iets terugdoen! Op deze eerste kerstdag een korte blog over geld & goede doelen.

Continue reading “De Kerstgedachte”

De lieve vrede bewaren

Afgelopen zondag liep ik de Vredesloop. Het was een groot succes: prachtig weer, een leuk afwisselend parcours (helaas niet door de Atletiekunie nagemeten), een goede race en veel enthousiast publiek. Dat is voor mij genoeg om er een geslaagd evenement van te maken. Het koppelen van een loopevenement aan een goed doel, daar heb ik normaal gesproken niet zoveel mee. Bij het inschrijven let ik er niet op of ik nou 10 of 20 euro betaal voor mijn nummer dus dat er een deel van het inschrijfgeld aan een goed doel geschonken worden, soit. Maar eigenlijk vind ik dat je het lopen en de liefdadigheid los moet koppelen en ik zal dadelijk uitleggen waarom. Maar zondag werd ik met mijn neus op de feiten gedrukt dat lopen voor de vrede misschien toch niet zo’n slecht idee is.

Continue reading “De lieve vrede bewaren”

De bank van wederkerigheid

Vroeger, ooit, dacht ik dat financiële economie heel saai was. Toen dacht ik namelijk dat het alleen over geld ging en het domein was van mensen die graag praten over derivaten, obligaties en spot rates. Dat laatste is misschien waar, maar als de financiële crisis van 2008 ons iets geleerd heeft, dan is het dat financiële economie vooral gaat over vertrouwen en dat de monetaire economie en de reële economie niet los van elkaar bezien kunnen worden.

Continue reading “De bank van wederkerigheid”

Eigen schuld dikke bult?

Banken, leningen en schulden staan de laatste jaren niet in een erg positief daglicht. Hoe zijn banken eigenlijk zo invloedrijk geworden in onze samenleving? Zijn banken überhaupt een modern fenomeen? Is er een markteconomie denkbaar zonder leningen en schulden? Wat is rente en waarom kijken sommige mensen daar negatief tegenaan? Moet je schulden zo snel mogelijk aflossen of zijn ze in sommige gevallen niet zo erg? De blog van vandaag gaat voor de verandering weer eens over een echt economisch thema!

Continue reading “Eigen schuld dikke bult?”

Rijst, robotbaby’s en zelfstrikkende veters

Er zijn vele films gemaakt over wat er gebeurt als robots de macht over de mensheid overnemen. Vanwege mijn werk heb ik de laatste tijd ook nagedacht over de ‘dreigingen’ van robotisering en andere trends, maar dan vooral voor onze belastingheffing de komende decennia. Nu zal de gemiddelde mens daar een stuk minder van wakker liggen, maar het is slechts één van de relevante vragen die opkomen als je nadenkt over een toekomst waarin robots steeds meer kunnen. Momenteel wordt meer dan de helft van onze publieke sector betaald uit de belastinginkomsten op arbeid, dus wat gebeurt er als een groot deel van de productie geleverd wordt door robots? Moeten robots ook belasting betalen? Gaan we toe naar een basisinkomen? Hebben wij werk nodig voor ons levensgeluk, en zo ja, wat voor banen zullen er overblijven? Hebben robots ook pauzes en vakantie nodig, en wie is hun baas? Hoe voorkomen we dat de artificial intelligence zo slim wordt dat er geen mensen meer nodig zijn? Laat me jullie meenemen in een klein gedachtenexperiment, dat waarschijnlijk meer vragen oproept dan het beantwoordt.

Continue reading “Rijst, robotbaby’s en zelfstrikkende veters”

Besef van de dag (08-05-2017)

Het leven is net als naar je werk fietsen. Zodra het comfort erin geslopen is, word je geconfronteerd met een wegopbreking waardoor je een nieuwe route moet zoeken. De eerste tijd maak je er een enorme puinhoop van. Maar in de dagen, weken en maanden daarna ontdek je prachtige dingen die je zonder de nieuwe route nooit had ontdekt en raak je weer helemaal op je gemak. Je vraagt je af waarom je ooit die andere route hebt genomen.

#BostonStrong

Hoofdstuk 2: Verliefd in Disneyland, een alieninvasie en quads of steel.. 

De marathon van Boston lopen, en de aanloop daarnaar toe, het is als verliefd zijn. En als kind in Disneyland zijn. Dat tegelijkertijd, maar wel vermengd met het gevoel van op de achterbank heel nodig naar de wc moeten, terwijl je ziet dat het volgende tankstation pas over 50km komt…

Continue reading “#BostonStrong”

Als hardloop-pelgrim naar Boston

 

Hoofdstuk 1: The Road to Boston is paved with stories

Het begon in Eindhoven, 11 oktober 2015. De dag dat ik volledig in de flow zat en zelfs mijn meest optimistische doel overtrof; ik liep 3.14:45 tijdens mijn tweede marathon. Tijdens de laatste kilometers motiveerde ik mezelf ermee dat ik met een tijd onder de 3.15 de London Marathon kon lopen. Zo perste ik er nog een mooie eindsprint uit. Dit bleek helaas niet het geval te zijn; deze limiet gold alleen voor Britten. Toen de spierpijn weggeëbt was bleek echter dat ik wel ruim onder de limiet voor de Boston Marathon had gelopen.. ook niet verkeerd toch? Continue reading “Als hardloop-pelgrim naar Boston”